قول به مردم
آن كسانى كه امروز با مردم حرف ميزنند، آنچه كه توانائى انجام آن را دارند و مردم به آن احتياج دارند، آن را با مردم در ميان بگذارند؛
قول بدهند با عقل و درايت عمل خواهند كرد؛ اگر برنامهاى در هر موردى از مسائل دارند، آن برنامه را براى مردم ارائه كنند؛
قول بدهند كه با پشتكار و ثبات قدم در اين ميدان پيش خواهند رفت؛
قول بدهند كه از همهى ظرفيتهاى قانون اساسى براى اجراى وظيفهى بزرگِ خودشان استفاده خواهند كرد؛
قول بدهند كه به مديريت اوضاع كشور خواهند پرداخت؛
قول بدهند كه به مسئلهى اقتصاد - كه امروز ميدان چالش تحميلى بر ملت ايران از سوى بيگانگان است - بخوبى خواهند پرداخت؛
قول بدهند حاشيهسازى نميكنند؛
قول بدهند دست كسان و اطرافيان خود را باز نخواهند گذاشت؛
قول بدهند كه به منافع بيگانگان، به بهانههاى گوناگون، بيش از منافع ملت ايران اهميت نخواهند داد.
بعضى با اين تحليل غلط كه به دشمنان امتياز بدهيم تا عصبانيت آنها را نسبت به خودمان كم كنيم، عملاً منافع آنها را بر منافع ملت ترجيح ميدهند؛ اين اشتباه است. عصبانيت آنها ناشى از اين است كه شما هستيد، ناشى از اين است كه جمهورى اسلامى هست، ناشى از اين است كه امام در اذهان مردم و در برنامههاى اين كشور زنده است، ناشى از اين است كه روز ۱۴ خرداد - روز رحلت امام - مردم در سرتاسر كشور به جوش و خروش مىآيند؛ عصبانيت آنها مربوط به اين چيزها است. عصبانيت دشمن را بايد با اقتدار ملى علاج و جبران كرد.
اگر ملت مقتدر باشد، توانا باشد، نياز خود را كم كند، مشكلات خود را برطرف كند، و امروز كه مسئلهى اقتصاد مسئلهى اصلى است، بتواند اقتصاد خود را روبهراه كند، دشمن در مقابلهى با ملت ايران بىدفاع خواهد ماند. بههرحال آنچه كه مهم است، عزم و اراده، باور به خدا، باور به مردم، و باور به خود، هم براى نامزدهاى انتخابات، هم براى آحاد مردم است. ده روز ديگر برادران من! عزيزان من! عرصهى يك امتحان بزرگى است و اميدواريم انشاءالله در اين امتحان بزرگ، حماسهاى پربركت و داراى نتائج درخشانى براى اين ملت از سوى پروردگار رقم بخورد. «و لا حول و لا قوّة الّا بالله العلىّ العظيم».
مديريت تحولات كشور بايد در دست