شب های قدر؛ بهار "ذكر و خشوع"

انس با خدا و ذكر و استغفار، تأثيرات معجزه آسايی بر دل انسان دارد

كه از جمله آنها، كاهش دلبستگی به دنيا و توجه به عظمت پروردگار است.


يكی از كارهای مستمر حضرت علی (ع) به ويژه در دوران حكومت، تربيت اخلاقی جامعه بود زيرا آن حضرت، اخلاقيات ناپسند را ريشه مشكلات و انحرافات جامعه می دانستند.

خداوند دنيا و طبيعت را با همه منابع سرشار آن، برای بهره برداری انسان و استفاده بيشتر بشر خلق كرده است و اگر ضوابط و قواعد الهی رعايت شود، اين دنيا ممدوح است.

دنيای مذموم، يعنی رعايت نكردن حدود الهی برای بهره مندی از مواهب طبيعی جهان، و طرفداران اين دنيای مذموم، تلاش خود را برای سهم خواهی بيشتر و دست اندازی به حقوق ديگران به كار می گيرند و از هدف اصلی خلقت جهان غافل می شوند.

امروز به دليل آنكه برخی انسانهای دنياطلب، زمام امور جهان را به دست گرفته اند، به حقوق انسانها ظلم می شود، و دنياطلبان برای رسيدن به مقاصد خود به فتنه و جنگ، تبليغات دروغين، و سياست بازی های ناجوانمردانه روی می آورند.

در چنين شرايطی كه به وسيله دنياطلبان به وجود می آيد، برخی افراد بصيرت خود را از دست می دهند و تعصب های جاهلی رشد می كند و ممكن است برخی كه دنياطلب نيز نيستند در جهت دنياطلبان حركت كنند.

اميرمومنان همواره دنياطلبی و به دنبال جاه و مقام رفتن را مذموم می دانستند و تنها راه علاج دلبستگی به دنيا را تقوا بيان می كردند چرا كه در پرتو تقوا، خداوند متعال در دل و جان انسان جايگاهی پيدا می كند كه همه چيز در نزد او كوچك می شود.