اانسان دويست و پنجاه ساله؛

ينى كه ميگويم ائمه، يعنى همه‌ى ائمه؛ از اميرالمؤمنين تا امام عسگرى (عليهم السّلام).

بنده بارها گفته‌ام زندگى ائمه (عليهم السّلام) را كه دويست و پنجاه سال طول كشيده، زندگى يك انسان به حساب بياوريد؛ يك انسان دويست و پنجاه ساله؛ از هم جدا نيستند، «كلّهم نور واحد». هر كدام از اينها كه يك حرفى زدند، اين حرف در حقيقت از زبان آن ديگران هم هست. هر كدام از اينها كه يك كارى انجام دادند، اين در حقيقت كار آن ديگران هم هست. يك انسانى كه دويست و پنجاه سال گوئى عمر كرده است. تمام كارهاى ائمه در طول اين دويست و پنجاه سال، كار يك انسان با يك هدف، با يك نيت و با تاكتيكهاى مختلف است. ائمه (عليهم السّلام) وقتى كه احساس كردند كه اسلام رو به غربت افتاد و جامعه‌ى اسلامى تشكيل نشد، چند هدف را اهداف اصولى خود قرار دادند: يكى تبيين اسلام به شكل درست. اسلام از نظر آن كسانى كه در رأس قدرت در طول اين ساليان طولانى و درازمدت قرار داشتند، يك چيز مزاحم بود. اسلام پيغمبر، اسلام قرآن، اسلام جنگ بدر و حنين، اسلام ضد تجمل‌پرستى، اسلام ضد تبعيض، اسلام طرفدار مستضعفان، اسلام كوبنده‌ى مستكبران، به درد آن كسانى نميخورد كه ميخواستند با ماهيت فرعونى، لباس موسوى بپوشند؛ با ماهيت نمرودى، لباس ابراهيمى بپوشند؛ امكان نداشت، مجبور بودند اسلام را تحريف كنند. امكان نداشت كه اسلام را از دل مردم، از ذهن مردم يكباره دور كنند؛ چون مردم مؤمن بودند؛ مجبور بودند اسلام را از روح و محتوا و ماهيت خودش عوض كنند و خالى كنند.

۳۵ سال مجاهدت امام موسی كاظم علیه‌السلام